گيله طنز
صفحه اصلي  |  آرشيو مطالب  | تماس با ما



اولين وبلاگ حرفه اي طنز گيلكي


صفحه نخست
پست الكترونيك
آرشيو مطالب
افزودن به علاقه مندي ها
صفحه خانگي
 



هسا شعر طنز گيلكي
گيلترانه طنز گيلكي
چي بوگوفت« آشور»
واگردان داستان به گيلكي
واگردان شعر به گيلكي
كل گبان
موباركبا
كوچي جومله طنز
تسليتان
گيلكي شعر نو طنز
گيلكي شعر طنز
ديله گب
نقد و نظر
غزل طنز گيلكي



اسفند ۱۳۹۰
بهمن ۱۳۹۰
دى ۱۳۹۰
آبان ۱۳۹۰
مهر ۱۳۹۰
شهريور ۱۳۹۰



اله تي تي گيلان (گيله زن
توكالي( فرزين كارگر
گيل و ديلم (فرهنگ
سيب كال 2
سلول 68( باران
پيداي پنهان ( زاغچه
گيله تي تي ( فكر آزاد
گيلانمهر
نيما حاجتي
سينا حاجتي
گيليار
گولاز
گيلان استان زيباي من
شماليها
رهي رضوان
زينب اخوان
خانه فرهنگ
برگ ريز
رياب (حسين نيا
سايبان آرامش
شكلات
پرنسس آوينا
ويشكي زيبا
فرهنگنامه گيلكي
رَمَش
امروز
سونه
زير آسمان چوشل
فروغ فرخزاد
گياه كوچك(مرتضي باقر زاده
كهكشان ( شيرين بانو
ولني نيوز (جابر يوسفي
آستانه اشرفيه (ن . جلالي
گيلان (Durak
انرژي عشق و...(شيدا
چاف و چمخاله ( ياسر فرجود
كركان بندر انزلي


 

 


دويومه اسفند مايا ، زوانه ماري روز نام بنائيد . من هرسال كي اَ روز فارَسِه ، مِه روزه  شايي كودانه ، واستي يم شايي كودان ، چُن آدمه مار و آدمه او زمات كي كوچي زاي بو ، آدما ياد آيه . او زمات كي آمِه ماران گيلكي لبظه اَمرَ ، آمِه ره لالايي خانديد ، خوشانه گيلكي زوانه ، مولواري دانه ئنه اَمرَ ، اَمارا ناز دارشي كوديد ، آمارا دوعا دانه كوديد . آمه ماران هوتو كي كم سوات يا  بي سوات بيد . ولي خوشانه كارا به دوروستي انجام بدائيد . ايتا ايتا شيرين كلمه ئنه گيلكي توخم و دانه ئنه ، آمه ذهن و زوانه مئن ، بكاشتيد . هسا اَمان چي كوداندريم ؟ هچي ، دس رو دس بنائيم ، اون زواني يا كي اَنه هر ايتا كلمه ، جه هيزارتا  مولواري ويشتره ، بباد  دئن دريم . آمه گبه آخر چي يه ؟ هچي ، اَ زوان كلاس ناره ، آدمه كلاس اَنه گب زئنه اَمرَ بيجير آيه . مِه زاك با گيلكي ياد بيگيره ؟ ايششه ، گيلكي چي يه ؟! بازين آمِه زاكانا فارسي ياد دهيمي ، اَمانم اوشانِه اَمرَ نَر و ماده فارسي گب زنيمي . بادَن ، اگر ايتا شارستانه مئن ، ايتا همشهري اَمارا بيدينه و بگِه : « سلام ، همشهري »، آمِه رنگه رو واگرده ، فارسي غليظ گيمي : « كدوم همشهري ؟ همشهري چي يه ؟! » .  همشهري گِه : « مگه تو ، شمالي نئي ؟ » اَمان قييافه گيريمي گيمي : « نه ، من كجا شمالي ام ؟ »همشهري ديل آمِه ره سوجه بازين گِه : « آخر شمه قييافه ، شمه لاجه ...داد زنه ! » . امان ويشتر قيافه گيريمي : « آها ، قيافه رو ميگي ؟ ميدوني چي يه ؟ من پدر پدر پدر  پدر بزرگ من شمالي بوده . بعد پدرم اومده تهرون ، من تهرون متولد شده ام ، بزرگ شده ي شيرازم ...» . بازين همشهري كي ظاهرن آمِه  حرفانا قوبيل بوكوده داره ، خؤ ديله مئن گِه : « نه بلا مِه سر، تِه نازني  دوماغ ، تِه كاس چومان ، تِه كاس بَر و رو ، تِه شيرين لاجه ... داد زنه ! چره جيگا دئن دري، چره بلا مِه سر ؟ تو اگر هف پوشته تو ، هتو پوشت در پوشت فارسي و اينگيليسي و فرانسوي ياد بيگيرد و صوبت بوكنَد ، بازم تِه لاجه و تِه قييافه داد زنه جه گيلكانه تيره و تواري ، جيگا نوا دئن ،  تِه ناز مِه ره بايه . اگر بولبولا مانستن ، شيرين گيلكي گب بزني چي به ؟ اَ كارانا ، نوا كودان ، ايشتبا كودان دري . اگر اَ كارانا بوكودي ، فردا بوگوفتد گيلك بي بخاره ! ناراحتا نوا بؤستن . تِه نظر چي گِه ؟ اون كسي كي خؤ سر زيمين و خؤ ماري زوان و خؤ فرهنگ و چانم ادبيات و همه چي يا ولا كوده داره ؟ بي بخار ني يه ؟» چره اَما را بد آيه ، خودمانا نقد بوكنيم ، آمِه عيبانا كس كسا بيگيم ، بي ديلخوري رفا كنيم ؟ من هيكسا نگم ، من مرَ گوفتاندرم : « منه گيلك ، بي بخارم دِ ، وختي مِه سرزيمين و مِه ماري زوان و مِه تاريخ و فرهنگه جا ، مَرَ عار آيه ! چره واستي مَرَ بد بايه ؟  » مِه نظر گِه واستي گوفتان، تا اونه ره چاره كودان . مِه اصل گب با اوشاني ايسه كه جه خوشانه هويت فيرار كوداندريد ، خوشانِه بوقوله ماروف ، فارسي گب زئنه اَمرَ ، كلاس بنائيد ، اَ شعره  مئن ، هتو رُك مه گبانا بزامه ، خَيه اوشانا خوش بايه ، خَيه بد بايه :
 
 
 
مِه و تِه خط نخانه

تو ايتا فارسي گو

مَ ايتا كاله گيلك

هَي ايفاده فوكني و مَرَ  گي

تو نوأ مجلسه جا گب بزني

آمِه آبرويا بوري

دال به دال  هَي مَرَ گي

تَه ديگا با « پلا سوخته » نوگويي

مُهره يا  دِ واسي « مُورخه »  نوگويي

چِره گنجشكا  گي  آخر «چي چي ني » ...

نوأ لهجه بداري

تِه كلاس  بيجير آيه !

بفامستم هَنه من

كه دِ  مِه خط و تِه خط 

هچ نخانه

تِه مَرَ قارمه قار

چِره  تِه ماري  زوانا كرا پاك جخطرا دي ؟

خاك بَتِه كلاسه سر !! 

 

 

نوشته شده توسط كاس آقا | ۲ اسفند ۱۳۹۰ ساعت ۰۸:۳۵:۵۹ | آرشيو نظرات (3)

با كمال تاسف، با خبر شديم  آقاي اباذر غلامي ، متولد خميران ، شاعر شيرين سخن زبان گيلكي ( غرب گيلان ) ،  دارنده ي كتاب هاي « رنج و برنج » و « سله كول توسه دار» دراثر بيماري سرطان در گذشت .خبر در گذشت اين رهرو راستين راه شرفشاه و كسمائي و افراشته و شيون فومني ... را به جامعه فرهنگي گيلان و ادبيات گيلكي تسليت عرض مي نمايم . روح اش شاد .

 

نوشته شده توسط كاس آقا | ۲۸ بهمن ۱۳۹۰ ساعت ۰۲:۳۲:۰۹ | آرشيو نظرات (11)

تــــره يــونجـه ، هـمه مـالانه شينه

 آمِــه غورصه ، هيزار سالانه شينه

مگــر نيشتاوسي باغـــه مئــن جه

شيرين خبـرزه ئن ، شالانه شينه !

..................................................................................

واگردان لوغات گيلكي به فارسي :

مالانه شينه : مال دام هاست / آمه : ما ، مال ما / غورصه : غصه ،

غم و اندوه /هيزار : هزار / نيشناوسي : نشنيدي /باغه مئن جه :

در ميان باغ / خبرزه ئن : خربزه ها / شالان : شغالان /شينه : تعلق دارد .

 

نوشته شده توسط كاس آقا | ۲۸ بهمن ۱۳۹۰ ساعت ۰۸:۴۸:۰۲ | آرشيو نظرات (1)

 هنه د

براره گوفتني

گُزه گا ديلم بيگيفته

جه اَن لجنه مورداب !

....................................................................

واگردان لوغات گيلكي به فارسي :

هنه د : همين است ديگر / براره گوفتني : براي برادر گفتن/

گُزه گا :قورباغه / ديل : دل /بيگيفته : گرفته / جه اَن : از اين /

مورداب : مرداب .

 

نوشته شده توسط كاس آقا | ۲۸ بهمن ۱۳۹۰ ساعت ۰۸:۲۶:۵۷ | آرشيو نظرات (0)

شَو ه جه مَندي بوكودامه

مِه ديل خَيه

ايپچه

آفتاوه اَمرَ

چاخسان واخسان بوكنم !

.......................................................

واگردان فارسي :

از شب خسته شده ام

دل ام مي خواهد

كمي

با آفتاب

خوش و بش كنم !

 

نوشته شده توسط كاس آقا | ۲۸ بهمن ۱۳۹۰ ساعت ۰۸:۱۸:۱۹ | آرشيو نظرات (0)

مِـه يارا مـــن دينم ، كاس كولي يه

ايتا پــِرهان دوكــوده، گول گولي يه

مِـه يار مـايه ، اونِـــه ماره دسه جَه

مِه اوقاتا ديني، تورشه خولي يه !

..........................................................................

واگردان فارسي :

يار من مثل كولي سفيد (ماهي ريز سفيد ) زيباست

پيراهن گلدار زيبايي پوشيده است

يار من مثل ماه خوب است

اوقات مرا كه مي بيني ، از دست مادرش مثل آلوچه ترش است !


 

نوشته شده توسط كاس آقا | ۲۸ بهمن ۱۳۹۰ ساعت ۰۸:۱۱:۵۶ | آرشيو نظرات (1)

 پاييز

خؤ زرده گازانا  واكوده

دارانا

خندا گيفته !

.......................................................................................

واگر دان لوغات گيلكي به فارسي :

خؤ زرده گازانا واكوده : كنايه از اين كه نيشش را باز كرده / دارانا :

درختان را / خندا گيفته : به تمسخر گرفته ، مسخره مي كند .

 

نوشته شده توسط كاس آقا | ۲۸ بهمن ۱۳۹۰ ساعت ۰۸:۰۰:۱۶ | آرشيو نظرات (1)

او خوشكه دارَم

ولكي نارم تا پاييز فوكُنه

پاييزه دوماغا

اَتوئي سوجانم !

......................................................................................

او خوشكه دارَم : اون درخت خوشكم / ولكي نارم : برگي ندارم /

فوكُنه : بريزد / دوماغ : دماغ ، بيني / اَتوئي سوجانم : اين جوري

مي سوزانم .

 

نوشته شده توسط كاس آقا | ۲۸ بهمن ۱۳۹۰ ساعت ۰۷:۵۶:۴۳ | آرشيو نظرات (1)

پيله واز نوكوده

بكفتيم

هَن بؤ

آمِه شانامه آخره

خوشي !

........................................................................................

پيله واز : پرش بزرگ / نوكوده : نكرده / بكفتيم : افتاديم /

هَن بؤ : همين بود / آمِه شانامه آخره  :آخره شاهنامه ما .

 

نوشته شده توسط كاس آقا | ۲۸ بهمن ۱۳۹۰ ساعت ۰۷:۵۲:۰۵ | آرشيو نظرات (1)

 تِـه چومـان تـا مِـه چومـانـا  وَكفته

بَمَــــردم ،نـاخبر  مِـــه نـاف دكفته

مگــــر تِـه مـار  تَـرَ  انجيل بـزاسته

بي صاحاب مِـه داهانـا  آو جكفته!

..............................................................................................................

واگردان لوغات گيلكي به فارسي :

تِه : تو ، مال تو /  مِه چومانا : چشمان مرا ، به چشمان من / وَكفته :

برخورد كرد ، تلاقي دو نگاه / بَمَردم : مُردم / ناخبر : ناگهان / مه ناف :

ناف من  /  دكفته : افتاد / تَه مار : مادر تو / انجيل :  انجير / بزاسته :

زائيده / آو : آب / جكفته : تراويد

 

نوشته شده توسط كاس آقا | ۲۷ بهمن ۱۳۹۰ ساعت ۰۱:۱۴:۴۵ | آرشيو نظرات (0)

[ ۱ ][ ۲ ][ ۳ ][ ۴ ][ ۵ ][ ۶ ][ ۷ ][ ۸ ][ ۹ ]

   


است gilblog تمام حقوق متعلق به